Dagboek: Per l`ultima volta
Roma, Italië
Dit bericht typ ik dan toch weer vanuit Nederland. ik werd er even op attend gemaakt dat dat nog moest...Maandag heb ik een beetje door de stad gezworven, een rozenketting voor mn oma in het vaticaan gekocht (ze was jarig, dus ja) en nog wat leuke fotoos gemaakt. s Middags ben ik naar LUISS gegaan, de uni, waar ik zonder moeite binnekwam. de beveiling in Italie is echt een lachtertje, ze controleren bijna nooit of jij wel een LUISS pasje hebt. Maar goed, dan even gehangen en gekletst met Irene en Jan en een ijsje gaan halen. Vreemd genoeg had ik geen gevoel van `dicht bij huis zijn`. terwijl we wel bijna langs mijn oude appartement kwamen. grappig.
s Avonds ben ik bij Irene een hapje gaan eten, en kletsten we zoals vanouds, ook weer alsof ik niet 2,5 maanden maar een week ofzo was weggeweest. Daarna maar naar huis en op tijd gaan slapen, ik wilde dinsdag namelijk actief gaan doen dus dan is goede nachtrust wel welkom. Ik ben redelijk op tijd opgestaan (Iris` kamer is heel donker, waardoor ik goed slaap en dus te lang) en toen naar de San Pietro in Vincoli gegaan. Dit is een kleine kerk achter via cavour (een grote bekende straat), en hier worden de ketens waarmee petrus in rome is vastgehouden bewaard. Althans, dat beweren ze. Vindoli betekent ketens btw. Hier staat ook het beroemde beeld van Mozes, gemaakt door Michelangelo. Als je goed kijkt, zie je dat mozes twee horentjes heeft. Dit komt door een verkeerde vertaling uit de bijbel ofzo, t moest iets in de trant van "met licht omrand" ofzo zijn, en dat woord lijkt blijkbaar nogal op "met horentjes". Het beeld was eigenlijk bedoeld als grafmonument voor de een of andere paus, maar die wilde dat uiteraard niet op zn beenderen hebben staan.
Daarna ben ik doorgegaan naar Piramide. Langs een van de oude toegangswegen naar Rome, via Ostiense, staat een grote piramide. Hij staat nu redelijk dichtbij het centrum en ver van de buitenkant van stad, maar toen Petrus er langs liep stond hij buiten de stad. Het is een grafmonument, en hij grenst ook nu aan een begraafplaats, en wel de protestantste. Hier liggen De beroemde dichters Keats en Shelley begraven, alsook Goethe. Alledrie deze graven heb ik bezocht, en als je over de begraafplaats zelf loopt, viel het me op met hoeveel liedfe er aan de doden wordt teruggedacht hier. Er liggen voornamelijk Britten, Duiters en Scandinaviers, maar wat er op veel van de stenen stond heb ik nooit zo in Nederland gezien. Niet dat ik nou vaak grafstenen loop te bezichten hier, maar jullie snappen wel wat ik bedoel.
Hierna ben ik doorgegaan naar de Basilica San Paolo. Dit is een van de vier pauskerken en de enige die ik nog niet gezien had. Deze kerk is gebouwd volgens de originele en oude basilica vorm, zoals vroeger alle kerken werden gebouwd. Dit is ook het best bewaarde voorbeeld. Ook deze kerk is gigantisch en prachtig gedecoreerd. Het leuke aan deze kerk is dat ze alle pausen hebben afgebeeld, de hele kerk rond. De legende gaat dat, als alle plekken gevuld zijn, de jongste dag aanbreekt (ragnarok, armageddon, je kent het wel). Ik heb geteld en er zijn nog 12 plekjes over, dus als alles goed gaat maken wij dat niet meer mee. De gemiddelde paus gaat 7 jaar mee.
Ook heb ik de enige nederlandse paus weten te localiseren (puur geluk), als dat tenminste hadrianus was? Maar goed, mocht je ooit in Rome zijn, ook deze kerk is het bezichtigen waard, alhoewel hij wel wat buiten het centrum ligt.
s Avonds met een aantal mensen aperativo gaan eten, wat erg gezellig was aangezien ik ook deze mensen nog niet had gezien en ik wel altijd veel lol met ze heb gehad. Daarna zijn Irene en ik naar cuccagna gegaan (deze bar komt ook in Angels and Demons voor heb ik gehoord, film nog niet gezien maar het zal bij piazza navona in de buurt zijn). Hier lekker staan kletsen en een boel mensen tegengekomen, vandaar dat ik er ook heen wilde. Ook dit was weer zeer gezellig en ook een geslaagde avond.
Woensdag was dus mijn laatste dag die ik helemaal voor mezelf had. Ik ben het centrum in gegaan en heb nog wat souvenir shopping gedaan, aangezien ik dit keer wel ruimte/gewicht in mn koffer over had :P. Tijdens de lunch zijn Iris en ik maar binnen gebleven, het was zoo warm dat het niet te doen was buiten, met de smog. Rond 5 uur ben ik met Irene en Charlotte naar Pompi gegaan, il Re di Tiramisu. Pak de metro naar Re di Rome, en in een van de zijstraten zit Pompi. Ik kan er zo naartoe lopen, maar ik zou het je nu niet kunnen zeggen welke straat het was. Volgens mij een beetje richting zuidwesten. In ieder geval, de tiramisu was overheerlijk en we hebben zitten smullen met zn drieen. s Avonds nog een hapje gegeten bij Charlotte en daarna ben ik Sebastian op gaan zoeken. Hij is een neef van me en heeft een paar jaar trug zon 4-5 maanden in Rome gezeten en kwam toevallig woensdagavond aan om ook een kleine week vrienden te bezoeken. Het was erg grappig om elkaar in Rome te zien (vooral omdat we allebei in Rotterdam wonen maar elkaar daar nog niet hebben gezien). Hij was er met zn vriendin en wat vrienden en we zijn wat gaan drinken wat erg gezellig was. Een van de italianen bleek komende september een half jaartje in Maastricht door te brengen dus heb hem evven ingelicht over de gang van zaken daar. Toen hij me ook nog thuis bracht achterop zn motorino (brommer, en ja met helm) kon mijn Italie-ervaring niet meer stuk; dit was het enige wat ik eigenlijk nog miste :P.
En toen was het donderdag. Ik moest dus alweer naar huis, al vond ik dat eigenlijk prima. Ik had mn weekje vakantie gehad en mn mensen weer gezien, ik had wel zin om weer naar huis te gaan. Heb nog een ontbijtje gedaan met Annabella (cappucino en cornetto) en ben daarna op de bus gestapt richting ciampino. Vlucht ging allemaal prima, maar uiteraard als je dan weer in Nederland bent heb je vertraging en moet je via Utrecht reizen om thuis te komen. Ach ja.
|
Beoordeel dit bericht:
(nog geen beoordelingen)
|
Reacties
Er zijn geen reacties